Selim'in doğduğu ilk gece, tüm bebekler odalarında mışıl mışıl uyurken bir tek bizim odadan çığlıklar yükseliyordu. Hemşireler odaya endişeyle dalıyor, bir süre sonra nasıl bilmem susturup getiriyorlardı. 15 günlükken korkunç kolik ağrıları başgösterdi. Gece saat 02:00 sularında başlayan ve yaklaşık 2 saat kadar süren kesintisiz ve insanı tamamen çaresiz bırakan ağlamalar eşliğinde. Üstelik İlter gece çalışıyordu ve ben tek başıma bir yandan Selim'i kucağımda susturmaya uğraşıyor, bir yandan saç kurutma makinasını açıyor, bir yandan da sıcak su torbasına koşuyordum. Yaptığım hiçbir eylem işe yaramayınca da Selim'e eşlik ediyor, başlıyordum ağlamaya.
